Επιλογές...

Υπάρχει μια τουλάχιστον στιγμή στη ζωή σου που όλες σου οι πράξεις έρχονται με το πλήρωμα του χρόνου να σβήσουν την πραγματικότητα και να σε κάνουν να αναλογιστείς τι κάνεις, πού είσαι, ποιος είσαι, που οδεύεις, τι θες, τι έγινε λάθος. Με σκέψη προσπαθείς να δεις τις επιλογές που είχες, που επέλεξες, και τις καταστάσεις που δημιουργήθηκαν ως αποτέλεσμα αυτών, το ποιόν και το ήθος που χτιζόταν πάνω σε αυτές και το σαθρό μέλλον που έμοιαζε να προσπαθεί να ξεφύγει από το λάκκο της κινούμενης άμμου που το παρελθόν είχε χτίσει τα θεμέλια του.

Αναλογίζεται κανείς πως δεν θα κάνει τα ίδια λάθη και γιατί τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως έπρεπε να είναι: Απλά. Χωρίς χαοτικές καταστάσεις σε λαβύρινθους παράνοιας, άγχους, στασιμότητας ή και κοροϊδείας. Η δυσκολία του απλού είναι τόσο περίπλοκα εύκολη που πολλοί είναι αυτοί που την αγνοούν, την ξεχνούν, την χάνουν, την προσπερνούν.

Ποιος είπε όμως ότι η ζωή είναι κάτι όμορφο, ροζ και φτιαγμένο από το ίδιο λεπτοφυές, αφράτο σαν σύννεφο, ονειρικό και αιθέριο υλικό; Οι επιλογές που κάνουμε κρίνουν πόσο εύκολη θα είναι η ζωή μας. Δυστυχώς για τις περισσότερες από αυτές δεν έχουμε κάποιο οδηγό να μας συμβουλεύσει για τις συνέπειες των πράξεων μας. Ακόμα όμως και να είχαμε δεν μας υπογράφει κανείς συμβόλαιο πως δεν θα βρεθούμε σε ένα κυκεώνα πεπλεγμένων αποτελεσμάτων χωρίς λογική και εκτός πραγματικότητας με μοναδικό στόχο του την υποβάθμιση της ψυχικής μας κατάστασης και την αποσιωποίηση της αλήθειας μας.

Όμως αν δεν βιώσουμε τα λάθη μας, τις συνέπειες των λανθασμένων επιλογών που συνήθως οδηγούν σε δυσκολίες και μπρερδέματα, δεν θα μπορούσαμε ποτέ να εκτιμήσουμε το απλό, το ήρεμο, το τέλειο ίσως. Γιατί ακόμα και τι θα πούμε τέλειο, είναι επιλογή του καθενός και έγκειται στη διακριτική του ικανότητα και ευχαίρια και στα θέλω του...