Big Blank: Πούμα Πούνκου

Pumapunku: ονομάζεται επίσης "Puma Pumku" ή "Puma Puncu", είναι μέρος ενός μεγάλου πολύπλοκου ναού ή μνημείο ομάδας που είναι μέρος της Tiwanaku (τοποθεσία κοντά στο Tiwanaku, της Βολιβίας). Το Tiwanaku είναι σημαντικό στις παραδόσεις των Ίνκας επειδή πιστεύεται ότι είναι ο τόπος όπου ο κόσμος δημιουργήθηκε. Στην γλώσσα Aymaras, το όνομα Puma Punku σημαίνει "η πόρτα της Puma". Η πολύπλοκες κατασκευές της Pumapunku αποτελούνται από ένα τεράστιο κτιριακό συγκρώτημα, μια κεντρική πλατφόρμα ή πλάτωμα, μια κεντρική "πλατεία" που περιβάλλεται με μεγαλιθικές πέτρες, και ένα κτιριακό συγκρώτημα περιτοιχισμένο στα ανατολικά. Το Pumapunku είναι μια οροπεδιακή πόλη που είναι χτισμένη κυρίως με μεγάλιθους. Έχει 167,36 μέτρα πλάτος κατά μήκος του άξονα βορρά-νότου και 116,7 μέτρα μήκος κατά μήκος του ανατολικού-δυτικού άξονα. Στη βορειοανατολική και νοτιοανατολική γωνιά της Pumapunku έχει 20μετρες ευρείες προεξοχές που εκτείνονται 27,6 μέτρα βόρεια και νότια από το ορθογώνιο σχήμα της πόλης. Το ανατολικό άκρο της Pumapunku είναι κατειλημμένο από αυτό που ονομάζουμε "Plataforma Lνtica." Η Plataforma Lνtica αποτελείται από μια πέτρινη βεράντα που είναι 6,75 έως 38,72 μέτρα σε διάσταση. Η βεράντα είναι στρωμένη με πολλαπλά τεράστια πέτρινα μπλοκ. Η Plataforma Lνtica περιέχει τη μεγαλύτερη πέτρινη πλάκα που βρέθηκε τόσο στην Pumapunku όσο και στο Tiwanaku. Αυτή η πέτρινη πλάκα είναι 7,81 μέτρα μήκος, 5,17 μέτρα πλάτος και μέσο όρο 1,07 μέτρα παχύ. Με βάση το ειδικό βάρος του ερυθρού ψαμμίτη από το οποίο ήταν διακοσμημένη, το βάρος της πέτρινης πλάκας έχει εκτιμηθεί στους 131 τόννους. Οι άλλες πέτρινες κατασκευές της Pumapunku αποτελούνται από ένα μείγμα ανδεσίτη και ψαμμόλιθο. Ο πυρήνας της Pumapunku αποτελείται από άργιλο. Ανασκαφές στην Pumapunku έχουν βρει τρεις μεγάλες κτιριακές εποχές, παράλληλα με τις μικρές επισκευές και ανακαινίσεις.

Στην εποχή της θεωρείται πως ήταν μια πανέμορφη πόλη με ιδιαίτερα τεχνουργήματα, χρώματα και περίτεχνες κατασκευές. Η περιοχή εντός του χιλιoμέτρου που διαχωρίζει την Pumapunku και τα συμπλέγματα της Kalasasaya επιθεωρήθηκε με επίγεια ραντάρ που διεισδύουν στο υπέδαφος, μαγνητομετρεία, επαγόμενη ηλεκτρική αγωγιμότητα και μαγνητική επιδεκτικότητα. Τα γεωφυσικά δεδομένα που συλλέγονται από αυτές τις έρευνες και ανασκαφές έφεραν στο φως στην περιοχή μεταξύ του Pumapunku και των συμπλεγμάτων Kalasasaya παρουσία πολυάριθμων τεχνητών δομών. Αυτές οι δομές περιλαμβάνουν τοίχους, θεμέλια κτιρίων και ενώσεις τους, αγωγούς νερού, πισσίνες, αναβαθμίδες, κατοικίες, και ευρέως διαδεδομένο χαλίκι πεζοδρομίων τα οποία τώρα είναι θαμμένα και κρυμμένα κάτω από το σύγχρονο έδαφος στην επιφάνεια.

Ο προσδιορισμός της ηλικίας του Pumapunku είναι περίπλοκος. Όπως επισημαίνει ειδικός των Άνδεων, του Binghamton University του τμήματος ανθρωπολογίας ο καθηγητής W. H. Isbell, οι δοκιμές με άνθρακα έδειξαν μια ημερομηνία που έχει ληφθεί από οργανική ύλη από χαμηλότερο επίπεδο και το παλαιότερο στρώμα σχηματισμού του Pumapunku. Αυτό το στρώμα είχε κάτσει κατά την πρώτη από τις τρεις κατασκευαστικές εποχές και ημερομηνίες η αρχική κατασκευή του Pumapunku γύρω στο 1510 ± 25 πΧ. Άρα οι μεγαλιθικές κατασκυές πρέπει να έχουν γίνει κάποια στιγμή μετά από το 1510 ± 25 πΧ. Η εκσκαφή τάφρων του Vranich δείχνουν ότι ο άργιλος, η άμμος και το χαλίκι του Pumapunku κείτονται απευθείας στα πλειστόκενα ιζήματα. Οι εκσκαφές τάφρων απέδειξαν επίσης την έλλειψη οποιασδήποτε προ-Άνδεων πολιτισμικής επίδρασης των κατοίκων της περιοχής της Tiwanaku, δίπλα στο Pumapunku.

Η μεγαλύτερη από αυτές τις πέτρες είναι 7,81 μέτρα μήκος, 5,17 μέτρα πλάτος, κατά μέσο όρο 1,07 μέτρα παχιά, και υπολογίζεται ότι ζυγίζει περίπου 131 τόννους. Το δεύτερο μεγαλύτερο μπλοκ πέτρας που βρέθηκε στο Pumapunka είναι 7,90 μέτρα μήκος, 2,50 μέτρα πλάτος και κατά μέσο όρο1,86 μέτρα παχύ. Το βάρος τηςέχει εκτιμηθεί ότι είναι 85,21 τόνοι. Και οι δύο από αυτές τις πέτρες είναι μέρος της Plataforma Lνtica και αποτελείται από κόκκινο ψαμμίτης. Η έρευνα βασίζεται σε λεπτομερείς πετρογραφικές και χημικές αναλύσεις δειγμάτων από δύο επιμέρους πέτρες και γνωστές τοποθεσίες λατομείων, οι αρχαιολόγοι αποφάνθηκαν ότι αυτοί και άλλοι ψαμμολιθοι μεταφέρθηκαν πάνω στην απότομη πλαγιά από ένα λατομείο κοντά στη Λίμνη Titicaca περίπου 10 χλμ. μακριά. Πέτρεςπου χρησιμοποιήθηκαν σε μικρότερα τμήματα προήλθαν από λατομεία εντός της Copacabana περίπου 90 km μακριά και από τη Λίμνη Titicaca. Οι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν ότι οι μεταφορές αυτές είχαν επιτευχθεί από το μεγάλο εργατικό δυναμικό της αρχαίας Tiwanaku. Πολλές θεωρίες έχουν προταθεί ως προς τον τρόπο με τον οποίο το εργατικό δυναμικό μετεφέραν τις πέτρες αν και αυτές οι θεωρίες παραμένουν αναπόδεικτες. Για τη συναρμολόγηση των τοίχων του Pumapunku, κάθε πέτρα ήταν πολύ λεπτής τομής για να συμπλεχθοεί με τις γύρω πέτρες και τα τετραγωνάκια ώστε να τοποθετυούν μαζί σαν ένα παζλ, που σχηματίζουν αρθρώσεις χωρίς τη χρήση του κονιάματος. Πολλές από τις αρθρώσεις είναι τόσο ακριβής ώστε ακόμη και μια ξυριστική λεπίδα δεν ταιριάζει ανάμεσα στις πέτρες. Ένα μεγάλο μέρος της τοιχοποιίας χαρακτηρίζεται από ακρίβεια τομής ευθυγράμμων τμημάτων της. Η ομοιομορφία είναι τέτοια που δεν θα μπορούσαν να τοποθετηθούν αλλιώς, διατηρώντας την επίπεδη επιφάνεια. Τα μπλοκ ήταν τόσο ακριβέστατα κομμένα ώστε υποδηλώνουν την ύπαρξη υψηλότατης τεχνολογίας προκατασκευής και μαζικής παραγωγής, πολύ πριν από τους Ίνκας του Tiwanaku διαδόχους τους, εκατοντάδες χρόνια αργότερα. Οι μηχανικοί του Tiwanaku είχαν επίσης υιοθετήσει στοιχεία στην ανάπτυξη μιας αστικής υποδομής σε αυτό το πολύπλοκο κτιριακό σύστημα: η κατασκευή λειτουργικών συστημάτων άρδευσης, υδραυλικών μηχανισμών, και αδιάβροχων αποχετευτικών γραμμών.

Ακόμα και τώρα υπάρχουν πάνω στις πέτρες αυλακώσεις πλάτους μόλις ενός χιλιοστού κ μήκους αρκετών εκατοστών ή και μέτρων που είναι το ίδιο κοφτερά όπως τότε. Οι πέτρες που απαρτίζουν τους τοίχους των κτιρίων διαθέτουν πολύπλοκα μοτίβα με ιδιαίτερες λεπτομέριες. Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι πολλά. Πώς είναι δυνατόν να κατασκευάστηκαν στην εποχή της πέτρας; Με ποια κριτήρια επιλέχθηκε ένα τόσο αφιλόξενο μέρος πάνω στις Άνδεις που συγχρόνως χρειαζόταν να μεταφέρουν τα υλικά από τόσο μακρυά; Η φυλή αυτή που τα έφτιαξε δεν είχε καν γραπτή γλώσσα, πως έκαναν τόσο πολυσύνθετα αρχιτεκτονικά σχέδια και πως εξηγούσαν σε κάθε εργάτη ακριβώς το σχήμα και τον τρόπο κοπής της εκάστοτε πέτρας (που ζύγιζε μερικές εκατοντάδες κιλά) ώστε να ταιριάξει τέλεια με το όλο σχέδιο; Mε τι εργαλεία χάραζαν τις πέτρες που μοιάζουν να είναι κομμένες σαν από λέηζερ κ δεν φέρουν ίχνος καλεμιού (άλλωστε το υλικό κατασκευής είναι ιδιαίτερα σκληρό); Ποιος, γιατί και με ποιο τρόπο κατέστρεψε αυτή την πόλη και διασκόρπησε τα κομμάτια τις ώστε να μην μπορούν να ξαναφτιαχθούν στο παζλ που ήταν;