Χρέος ή αφορμή ;

Πολύ ντόρος έχει γίνει το τελευατίο διάστημα για το περιβόητο χρέος της χώρας μας στην Ευρώπη και πως αυτό μπορεί να επηρεάσει τα υπόλοιπα κράτη μέλη της Ευραπαϊκής Ένωσης. Οι αποφάσεις που θα πάρουν οι ηγέτες άλλων κρατών αλλά και του δικού μας θα φέρουν αντίκτυπο στην οικονομία μας και όλης της Ευρώπης - ίσως και όλου του κόσμου (!) - και όλα αυτά γίνονται για την οικονομική εξυγίανση του τόπου μας και για ένα (μακρυνό) καλύτερο μέλλον για όλους μας.

Γιατί όμως τόσος ντόρος με το χρέος της Ελλάδας; Αν σκεφτεί κανείς πως το χρέος της Ελλάδας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας δεν ξεπερνά συνολικά το 4% του χρέους της Ευρωζώνης και πως τα χρέη Ισπανίας και Ιταλίας αγγίζουν αθροιστικά το 36% του συνολικού χρέους τότε γιατί όλοι ασχολούνται με το χρέος της χώρας μας συγκεκριμένα; Η απάντηση είναι απλή: Γιατί σε αυτές τις χώρες το καπιταλιστικό σύστημα έχει ήδη εξαφανίσει τη μεσαία κοινωνική τάξη.

Το ίδιο θέλουν να κάνουν και εδώ. Η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες της Ε.Ε. που είχε ισχυρή μεσαία τάξη. Αυτό όμως αντιτίθεται στις γενικές αρχές του καπιταλιστικού συστήματος που ορίζει μεγάλο και συνεχώς αυξανόμενο κενό μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Με τα κεφάλαια να συγκεντρώνονται διαρκώς σε λιγότερους και οι φτωχοί συστηματικά να πληθαίνουν. Το σύστημα αυτό έχει καθιερωθεί σε κράτη όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Αγγλία, η Ισπανία, η Ιταλία κλπ. Και αυτά τα κράτη έχουν χρέη, αλλά κανείς δεν ασχολείται μαζί τους, γιατί τα μέτρα αυτά δεν βοηθούν στην αποπληρωμή του χρέους όπως είναι προφανές.

Αν αναλύσει κανείς τα μέτρα που ορίζει η "Τρόικα" θα δει πως είναι αντιλαϊκά και πως στην ουσία δεν δίνουν κάποιο οικονομικό όφελος στο κράτος ώστε να "μαζέψει" τα απαραίτητα κεφάλαια και να αποπληρώσει το χρέος. Ίσα-ίσα δημιουργούν μεγαλύτερο πρόβλημα στις υποδομές της κοινωνίας μας και αποδυναμώνουν την μεσαία τάξη. Σταδιακά θα την εξαλείψουν και θα μείνουν οι δύο τάξεις που θέλουν (πλούσιοι-φτωχοί). Αυτό είναι οφθαλμοφανές πχ μαγαζία μεροκαματιάρηδων ανθρώπων κλείνουν ενώ τα μεγάλα εμπορικά δεν έχουν κλείσει, όμοια "κλειστά" επαγγέλματα ανοίγουν με αποτέλεσμα πλούσιοι που δεν έχουν πληγεί από την κρίση να μπαίνουν σε αυτά, ενώ φτωχοί και άνθρωποι που θα έπρεπε να μπουν να μην έχουν ακόμα την οικονομική δυνατότητα να το κάνουν. Τα παραδείγματα είναι πολλά και ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό, με δύο μεγάλα μέτωπα που ανοίγουν να είναι το εκπαιδευτικό και το υγειονομικό.

Το χρέος, λοιπόν, είναι η ασπίδα, η κάλυψη, η αφορμή της Ε.Ε αλλά και των κυβερνήσεών μας στο να περάσουν τα σκληρά μέτρα και να κάνουν το καπιταλιστικό σύστημα ακόμα πιο σκληρό και δυνατό σε ένα τόπο που γέννησε τη δημοκρατία. Δημοκρατία όμως δεν υπάρχει εάν τις τύχες του λαού και της χώρας τις ορίζει κάποια "Τρόικα" ξένων δυνάμεων...

Άλλωστε αν το χρέος και η αποπληρωμή του ήταν το πρόβλημα της Ελλάδας και όχι το ότι δεν είχε τόσο σκληρή αντιλαϊκή πολιτική, υπήρχαν πολύ πιο απλά μέτρα ώστε να συγκεντρώσει λεφτά το κράτος. Κάποια από αυτά είναι να κάνουμε μισθοφορικό στρατό, έτσι δε θα χρειάζονταν να καλύπτουμε ιατροφρμακευτικά τόσους φαντάρους και να υπάρχει τόση σπατάλη στο στρατό. Έπειτα θα μπορούσαμε να φορολογήσουμε την πορνεία και να την πατάξουμε, έτσι θα μηδενίζονταν τα παράνομα "σπίτια", θα υπήρχε καθαριότητα και έλεγχος και οικονομικά οφέλη προς το κράτος. Ένα άλλο μέτρο θα ήταν η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας που είναι πραγματικά τεράστια. Τέλος η αποποινικωποίση της ινδικής κάνναβης (όπως στην Ολλανδία) ίσως φέρει πολλά καλά στην κοινωνία μας. Απόλυτα δεκτό ότι κάνει κακό και καταστρέφει εγκεφαλικά κύτταρα, όμως καθετί απαγορευμένο προκαλεί τον άνθρωπο στο να το κυνηγήσει και να το χρησιμοποιήσει (βλέπε σχέδιο Καποδίστρια με πατάτα). Έτσι αν κάτι το δώσεις ελεύθερο με υψηλή φορολογία (65% πχ στα μαγαζιά και τα προϊόντα) θα μειώσεις το ποσοστά των χρηστών, θα αποσυρθούν τα ναρκωτικά από την παράνομη αγορά και το κράτος θα έχει σημαντικά έσοδα.

Τέτοια μέτρα που ένας απλός πολίτης μπορεί να τα σκεφτεί, κανείς δεν τα σκέφτηκε στις κυβερνήσεις μας... Μήπως τελικά δεν υπάρχει χρέος αλλά μόνο αφορμή;