Ο καθηγητής γενετικής από το πανεπιστήμιο του Cambridge, Aubrey de Grey, έχει δηλώσει επισήμως πως: ο πρώτος άνθρωπος που θα ζήσει μέχρι την ηλικία των 1.000 ετών έχει ήδη γεννηθεί. Όπως υποστήριξε στο συνέδριο της Οξφόρδης (24 Νοεμβρίου 2008), οι περιοδικές «διορθώσεις» στο ανθρώπινο σώμα με τα βλαστοκύτταρα, τις γονιδιακές θεραπείες και άλλες μεθόδους μπορούν μελλοντικά να σταματήσουν εξ' ολοκλήρου τη διαδικασία της ανθρώπινης γήρανσης.
Άλλα πριν ασχοληθούμε με τα λεγόμενα του καθήγητη αυτού, κάλο θα ήταν να ορίσουμε τις 3 βασικές έννοιες που χρησιμοποίησε: βλαστοκύτταρα, γονιδιακή θεραπεία, άλλες μεθόδους (βίο-ρομποτική, φάρμακα κλπ).
Βλαστοκύτταρα: Είναι τα αρχέγονα κύτταρα που υπάρχουν στο έμβρυο, στον ενήλικο και στο ομφαλοπλακουντιακό αίμα (το αίμα που βρίσκεται στον πλακούντα της μήτρας και στον ομφάλιο λώρο του μωρού). Η πρόσβαση στα βλαστοκύτταρα του εμβρύου και του ενήλικα είναι δύσκολη, σε αυτά του ομφαλοπλακουντιακού αίματος είναι πολύ ευκολότερη, αφού μπορούν να αποσπαστούν κατά τη γέννηση ενός μωρού μετά την αποκοπή του ομφάλιου λώρου από το αίμα που παραμένει στον πλακούντα. Παρόλαυτά, έχουν ημερομηνία λήξης και δεν μπορούν να συντηρούνται επ'άπειρον. Αντιθέτως μπορούν να δημιουργούνται νέα μετά από απόσπαση δέρματος ή άλλου ιστού από τον ενήλικο άνθρωπο. Επίσης αν ένα παιδί, του οποίου τα βλαστοκύτταρα έχουν καταψυχθεί για να χρησιμεύσουν σε θεραπεία, εμφανίσει κάποια στιγμή λευχαιμία, τότε και τα κύτταρα αυτά θα εξελιχθούν αργότερα σε λευχαιμικά. Οπότε διά της εις άτοπου απαγωγής καταλήγουμε στο ό,τι το καλύτερο είναι να δημιουργούμε νέα βλαστοκύτταρα από δέρμα κάθε φορά που τα χρησιμοποιούμε. Άλλωστε μετά από έρευνες αυτός είναι και ο ασφαλέστερος τρόπος και ο πλέον ηθικός. Η χρήση τους είναι σχετικά απλή σύμφωνα με τους βιολόγους: με την πλαστικότητα που διαθέτουν προσφέρουν τη δυνατότητα αντικατάστασης κυττάρων και ιστών, σε τραύματα της σπονδυλικής στήλης (νεύρα κλπ), σε εγκεφαλικά επεισόδια, σε εγκαύματα (δέρμα, μύες, δέρμα κλπ), σε καρδιακές παθήσεις, στο διαβήτη κ.ά.
Οι εφαρμογές τους είναι ποικίλες και ουσιαστικά μετά την εναπωθεσή τους στην εκάστωτε προβληματική περιοχή, επικαλύπτουν τα "χαλασμένα" κύτταρα και τελικά παίρνουν τη θέση τους. Έτσι θα έχουμε μετά από έμφραγμα πχ, αντικατάσταση του προβληματικού ιστού και απλά, μια καινούρια καρδιά. Το καλό στην όλη υπόθεση είναι ότι δεν υπάρχει περίπτωση αποβολής του μοσχεύματος, καθώς το μόσχευμα έχει το d.n.a. του οργανισμού. Άρα οι εγχειρίσεις από αυτή την πλευρά θα έχουν 100% επιτυχία! Σε επόμενη φάση θα μπορούμε να φτιάχνουμε ολόκληρα όργανα (ήπαρ, καρδιά, οφθαλμούς... ακόμα και σπέρμα! κλπ) ή/και μέλη του ανθρώπινου σώματος που έχουν ακρωτηριαστεί.
Γονιδιακή θεραπεία: Είναι η θεραπευτική προσέγγιση με την οποία μια νόσος αντιμετωπίζεται στο γενετικό επίπεδο. Γίνεται εισαγωγή γενετικού υλικού (π.χ. αντίγραφο φυσιολογικού γονιδίου) στα κύτταρα ενός οργανισμού με σκοπό την αποκατάσταση μιας παθολογικής κυτταρικής λειτουργίας. Η διεξαγωγή της εξαρτάται από τη γενετική βάση και την παθοφυσιολογία της ασθένειας και αφορά τις γενετικές ασθένειες μόνο. Οι ασθένειες αυτές μπορεί να είναι κληρονομικές (μονογονιδιακές ασθένειες μεντελικής κληρονομικότητας) ή μη-κληρονομικές (καρκίνος, νόσος Parkinson) και σε κάθε περίπτωση η γονιδιακή μεταφορά γίνεται σε σωματικά κύτταρα και όχι σε γεννητικά.
Βιο-ρομποτική - Cyborgs: Έδω τα πράγματα είναι κάπως πιο απλά καθώς όλοι λίγο πολύ έχουμε ακούσει για τις ταινίες "Εξολοθρευτής". Εκεί κάποιες μηχανές με ανθρώπινη εμφάνιση κάνουν βόλτες στη Γη μας. Κάπως έτσι φαντάζονται πολλοί την εξέλιξη των τεχνητών μελών στο μέλλον. Δηλαδή, μηχανικά άκρα και όργανα που θα λειτουργούν με τσιπ εμφυτευμένα στον εγκέφαλο και θα αντικαθιστούν τα ανθρώπινα. Ήδη έχει γίνει πρόοδος στο θέμα και έχουν δημιουργηθεί "τεχνητά μάτια", "τεχνητά χέρια" κλπ. Το ανθρώπινο ον που θα χρησιμοποιεί αυτά τα ρομποτικά μέλη ονομάζεται cyborg.
Μέσα από αυτές τις διαδικασίες και φυσικά με τη χρήση φαρμάκων πιο νέων και πιο εξελιγμένων θα μπορέσει ο άνθρωπος να υπερκεράσει τον χρόνο και να απαλλαγεί από τον θάνατο, τουλάχιστον από φυσικά αίτια (γηρατιά). Προκύπτουν όμως κάποια ηθικά και θρησκευτικά διλήματα. Όπως αν ο Θεός μας ήθελε αιώνιους, θα μας έφτιαχνε έτσι ή αν όντως ο άνθρωπος πρέπει να ζει αιώνια; Αν μέσα σε 70-80 χρόνια ζωής καταστρέφει έναν πλανήτη με την ύπαρξή του, τι θα κάνει σε περισσότερα; Και τέλος, που θα χωρέσουν όλοι αυτοί που θα ζουν και θα γεννούν παιδιά και αυτά θα γεννούν επίσης κ.ο.κ. και κανείς δεν θα πεθαίνει;
Απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά υπάρχουν και είναι πολύ απλές: Ο Θεός μας έφτιαξε με λογική την οποία και χρησιμοποιούμε, άρα δεν θα έχει πρόβλημα αν την χρησιμοποιήσουμε για να βελτιώσουμε την ποιότητα ζωής μας και την διάρκειά της. Γιατί να πεθαίνουμε χωρίς να έχουμε την επιλογή πότε και αν θέλουμε; Κανείς άλλωστε δεν νομίζω να βαριόταν αν ζούσε για πάντα, αλλά ακόμα και αν βαριόταν κάποια στιγμή κάτι θα έβρισκε να κάνει. Όσο για το θέμα του υπερπληθυσμού; Αυτό λύνεται εύκολα με τα διαστρικά ταξίδια και την αποίκηση άλλων φιλόξενων κόσμων. Επίσης, λογικά, αν ζει αιώνια κάποιος, θα ξέρει πως ότι χαλάσει θα "το τρώει αυτός στη μάπα" και όχι τα παιδιά των παιδιών του μόνο, οπότε και θα φροντίζει καταλλήλως. Μην ακούτε λοιπόν για ηθικά διλήματα και εμπόδια.
Αυτά όλα όμως, μάλλον θα κοστίζουν αρκετά, και σε πρώτη φάση θα τα γευτούν οι πλούσιοι και οι εκλεκτοί. Άλλωστε, αν ο απλός ο κόσμος μπορούσε να ζει για πάντα, ποιος θα δούλευε; Αν κάποιος ζει για πάντα, θα ξέρει πως κάποια στιγμή θα πιάσει το Τζόκερ, το λαχείο κλπ..! Με βάση το νόμο των πιθανοτήτων και μόνο δηλαδή. Αν δεν δουλεύει όμως κανείς, πώς θα πλουτίζουν οι λίγοι και εκλεκτοί που ελέγχουν τι θα δοθεί στο λαό; Δεν θα πλουτίζουν. Οπότε αμφιβάλω ότι όλα αυτά θα δοθούν κάποτε και στους απλούς, φτωχούς, μεροκαματιάρηδες ανθρώπους... Εκτός βέβαια, αν αλλάξει η δομή της κοινωνίας μας και δεν περιστρέφεται γύρω από το χρήμα και τον πλούτο κάποιων μονάχα.
Σχετικά links:
Βλαστοκύτταρα:
Γονιδιακή θεραπεία:
Βιο-ρομποτική - Cyborgs:
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου